Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ

(το επίκαιρο, βραβευμένο ποίημα του Τάσου Λαμπρόπουλου στους πανελλήνιους ποιητικούς αγώνες Δελφών - αγαπητού φίλου και συμμαθητή μου)

Είναι ένα ξέφωτο μες το πυκνό το δάσος
που αγριολούλουδα ανθίζουν
και πασχαλιές μοσχοβολάνε
τις όμορφες ημέρες του Απρίλη

Προχθές σ’ αυτό το δάσος προχωρούσα
θα ‘ναι μιάμιση ώρα με το πόδι απ’ τις Αιγές
όταν γλυκιά κι αρμονική φωνή
νέου αγοριού στ’ αφτιά μου έφτασε

Όλος προφύλαξη σύρθηκα ως εκεί
ανάμεσα στους θάμνους και στα σχοίνα
ανοίγοντας κλαδιά και με τα δυο μου χέρια
ώσπου έβλεπα με μάτια ορθάνοιχτα μπροστά μου

Δεκάχρονο ξανθόμαλλο αγόρι
στη ρίζα ενός κορμιού γερμένο
φλόγα κι Ολύμπιο φως το πρόσωπο του ήταν
και με σφιγμένη τη γροθιά μονολογούσε:

-Εγώ ο Αλέξανδρος απ’ τη Μακεδονία
ορκίζομαι στον Ηρακλή, στο Φοίβο και στο Δία
πως όταν γίνω Βασιλιάς, τον κόσμο αυτό θα ενώσω
Απ’ τις Ηράκλειες Στήλες, ως τα βάθη της Ασίας
σαν άλλος Κύρος θα βαδίσω, στην άκρη της Περσίας
με σύνεση, δικαιοσύνη κι αρετή
τη χώρα μου κι εμένα θα δοξάσω
Μέσα στις μάχες το θάνατο δεν θα φοβάμαι
το θεϊκό Αχιλλέα στη γενναιότητα θα φτάσω
ο κόσμος κι η ιστορία σαν θεό θα με θυμάται…

Αυτά έλεγε κι εγώ κοιτούσα σαστισμένος
Το πρόσωπο του έλαμπε
χρυσίζαν τα μαλλιά του
κι αυτά τα μάτια θα ορκιζόμουν δεν ήτανε παιδιού

Ήρθα σ’ αυτό το ξέφωτο επάνω στο βουνό
Δώδεκα χρόνια έπειτα που είδα το παιδί
-που είναι τώρα βασιλιάς μου- το Δία να ικετέψω
να τον προσέχει, κι η ευχή του ας βγει αληθινή

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Της αλήθειας ο ορός

Εφτά πρωί σημειωτόν
μπρος στα "καρφιά" των εθνικών
και στις ριπές του ήλιου
Με έναν παραλογισμό
κι ένα ντουμάνι εθισμό
στη διαπασών Μποφίλιου

Η πονεμένη μου καρδιά
πίσω απ' τα σίδερα ξανά
φυλακισμένη
Και της αλήθειας ο ορός
κι αυτός σαν ένας σκευωρός
ψεύδεται ή σωπαίνει

Μαύρος χρυσός, μαύρα καρτέλ
και στο ραδιόφωνο "Βαβέλ"
μπροστά ασθενοφόρα
Πάλι την έκοψες στα δυο
κι ένα κουβάρι ρημαδιό
τι να μαζέψεις τώρα

Η πονεμένη μου καρδιά
πίσω απ' τα σίδερα ξανά
φυλακισμένη
Και της αλήθειας ο ορός
κι αυτός σαν ένας σκευωρός
ψεύδεται ή σωπαίνει

Μαύρος χρυσός, μαύρα καρτέλ
μεσ' στις ριπές του ήλιου
και στο ραδιόφωνο "Βαβέλ"
στη διαπασών Μποφίλιου

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Στις Συμπληγάδες

"Αφιερωμένο σε ένα φίλο, σε μια παρέα, σε μια εποχή... "


Μες στις αιώνιες συμπληγάδες
σφηνώσανε τα όνειρά μας
ήρθαν και φύσηξαν, βοριάδες
μα που παντιέρα στα μυαλά μας
Μες στις αιώνιες συμπληγάδες
φυλακισμένοι και φυγάδες

Στις συμπληγάδες σφηνωμένοι
δίχως φτερά και πληγωμένοι

Καπνός και τσούξιμο στα μάτια
γουλιά γουλιά τα κερασμένα
έφυγες κι έγινα κομμάτια
κάτι κρατούσες από μένα
Καπνός και τσούξιμο στα μάτια
κι ανέβαινες τα σκαλοπάτια

Στις συμπληγάδες σφηνωμένοι
δίχως φτερά και πληγωμένοι

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Τα ηλεκτρολογικά

Είχε χαλασμένα φώτα
κι έπεφτε ο γενικός
και δεν άνοιγε η πόρτα
της εισόδου γενικώς

Κι ήθελε εδώ και τώρα
να της κάνω επισκευή
ήταν 12 η ώρα
Πέμπτη προς Παρασκευή

Πάνω που 'πεσα ν' αράξω
ήθελε να της τ' αλλάξω....
λογικά, λογικά
τα ηλεκτρολογικά

Μου 'πε: "-Φέρε εργαλεία 
φέρε δοκιμαστικά
το κουδούνι "Αμαλία" 
γράφει ....καλλιγραφικά

Και θα βάλω δυο ποτάκια 
πριν αρχίσουν οι δουλειές
και για φως, έχω κεράκια... 
έπαθα πολλές ζημιές"

Πάνω που 'πεσα ν' αράξω
ήθελε να της τ' αλλάξω....
λογικά, λογικά
τα ηλεκτρολογικά

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Να κάνεις πως κοιμάσαι



ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Αν μπούνε σπίτι σου ληστές
κι είχες τις πόρτες σου κλειστές
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
κι άμα σε ψάχνουν δικαστές
για τις παλιές σου οφειλές
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Αν σου μειώσουν το μισθό
κι είσαι στον άνεμο φτερό
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
Κι αν έρθουν τίποτα εχθροί
για …όνομα, ή για …νησί
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Αν έρθουνε κατακτητές
και δεις παιδιά σε φυλακές
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
Κι αν  μπάζουμε από  παντού
και αν μας έχουν κάνει ντου
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Αν σ' έχουν δέσει για καλά
και σου ζητάν κι άλλα πολλά
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
Κι αν όση σου 'μεινε ψυχή
τη δεις να βγαίνει στο σφυρί
μη φοβηθείς
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

ρεφρέν
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
γιατί έτσι σε θέλουνε
υπνωτισμένος να 'σαι

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Σ' αθάνατα φτερά

"... σας μιλάω εγώ, ο Ήρωας..."

Για σένα θα πετάω
όπου κι αν βρίσκομαι εσένα θα φυλάω

Δε θα τη βγάλω τη στολή
θα ' μαι παρών κάθε στιγμή

για σένα

Για σένα που ερωτεύσεσαι
για σένα που ίσως τώρα  αστειεύεσαι

για σένα που θα φύγεις για ΣουΚου
θα είμαι εγώ εκεί ....παντός καιρού

Πάνω σ' αθάνατα φτερά
τους ουρανούς θα σκίζω
σαν ήρωας κάθε φορά
για σένα εγώ θα "καθαρίζω"

Για σένα θα πετάω
όπου κι αν βρίσκομαι εσένα θα φυλάω

Εγώ θα είμαι πάντα εδώ
εδώ και θα επιχειρώ

για σένα

Για σένα που γυμνάζεσαι
για σένα που δεν ξέρεις, ούτε που νοιάζεσαι

για σένα που στο γήπεδο θα πας
για σένα που ελεύθερος ξυπνάς

Πάνω σ' αθάνατα φτερά
τους ουρανούς θα σκίζω
σαν ήρωας κάθε φορά
για σένα εγώ θα "καθαρίζω"

Τώρα εμπλέκομαι

-Γιώργο μ' ακούς;
Τώρα εμπλέκομαι μ' αυτούς
μ' αθάνατους και με θνητούς
σ' αέρινους ωκεανούς
με τους ανίκητους αητούς
φτεροκοπάω

-Γιώργο μ' ακούς;
Τώρα εμπλέκομαι μ' εχθρούς
παρέα με τους τολμηρούς
και με αγγέλους φωτεινούς
σε διαμαντένιους ουρανούς
έρχομαι - πάω

-Γιώργο μ' ακούς;
Για τους μεγάλους τους μικρούς
για κόρες μάνες εγγονούς
τους άμοιρους τους ταπεινούς
και για τους πόθους τους στερνούς
τώρα πετάω

-Γιώργο μ' ακούς;
Τώρα εμπλέκομαι.... κι ο νους
σε θρίαμβους και σε λυγμούς
μες σε φωτιές και σε ψαλμούς
σε εμβατήρια κι ανθούς
σας αγαπάω... 

Όλα εδώ

Εδώ το σήμερα, το αύριο, χαράζει
και σαν μετέωρο εδώ αγκομαχά
σοφούς, λογάδες  κάθε τόσο τους τρομάζει
κι όλο στο χτες γυρνάει, ορμήνια να ζητά

Εδώ φουρτούνες, άνεμοι, εδώ λιμάνι
χαρές και δάκρια εδώ και στεναγμοί
Κυλάει ο χρόνος σαν νερό μεσ’ στο σεργιάνι
και μένει αιώνια εδώ κάθε στιγμή

Κι εμένα εδώ το κάθε τι μ’ είχε μαγέψει
σαν παραμύθι που με πήγε μακριά
όλα εδώ, μόνο εδώ κάθε μου σκέψη
όπου κι αν βρίσκομαι εδώ θα τριγυρνά

Εδώ φουρτούνες, άνεμοι, εδώ λιμάνι
χαρές και δάκρια εδώ και στεναγμοί
Κυλάει ο χρόνος σαν νερό μεσ’ στο σεργιάνι
και μένει αιώνια εδώ κάθε στιγμή

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Φεγγάρια και νερά

Ταξίδεψε με
σε γαλαξίες μακρινούς
σ' αστέρια άγνωστα περπάτησε με
Νανούρισε με
σ' απέραντους ωκεανούς
κι εγώ στα χέρια σου ν' αποκοιμιέμαι

Εμένα δίνε μου φεγγάρια και νερά
κι εγώ θα κάνω όλα τ' άλλα μη σε νοιάζει
του έρωτα μας θα ανοίγω τα φτερά
και το ταξίδι ατελείωτο θα μοιάζει

Ξενάγησε με
σαν ταξιδιώτης που διψά
σε κάθε βήμα μου ανάστησε με
Αγάπησε με
να 'χω τα μάτια μου κλειστά
με την ανάσα σου ξελόγιασε με

Εμένα δίνε μου φεγγάρια και νερά
κι εγώ θα κάνω όλα τ' άλλα μη σε νοιάζει
του έρωτα μας θα ανοίγω τα φτερά
και το ταξίδι ατελείωτο θα μοιάζει

Τι τάξη πας Ελευθερία

Τι τάξη πας Ελευθερία
κι είναι η τσάντα σου βαριά
έχεις τετράδια βιβλία
μα και κρυμμένα μυστικά
Τι τάξη πας Ελευθερία
με τα ωραία σου μαλλιά

Τι τάξη πας Ελευθερία
να γράψεις θέλεις Ιστορία

Τι τάξη πας Ελευθερία
κι έχεις το βήμα φοβικό
όμως με τόση μαεστρία
κρατάς κρυμμένο μυστικό
Τι τάξη πας Ελευθερία
και περιμένεις τον καιρό

Τι τάξη πας Ελευθερία
να γράψεις θέλεις Ιστορία

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Ο θάνατος σαν μουσαφίρης

Πουλί θα γίνω περιστέρι
λευκό φτερό μέσα στη νύχτα
σ' αλλόκοτα, άγνωστα μέρη
λες νόθα, τ' άδειασε μια μήτρα
Βγαίνει ο ήλιος, μα σκοτάδι
έρμε λαέ πούθε να γείρεις
δώθε γκρεμός, ή εκεί στον Άδη
κι ο θάνατος σαν μουσαφίρης

Μα ποιο χορό τώρα να σύρεις
και να τον φτάσεις ως το τέρμα
ο θάνατος σαν μουσαφίρης
μεθοκοπάει μόνο με αίμα

Λίγο αν μου 'πιανες το χέρι
και να 'ξερες, σφυγμός νταούλι
αν μ' άφηναν κανείς δεν ξέρει
κι ας σε φυλάνε καραούλι
Αγιάτρευτη πληγή στο χάρτη
πως να φανείς στου ηλιού το γέρμα
αγκάθι τρύπησε τον Μάρτη
και τρέχουν δάκρυα σαν αίμα

Μα ποιο χορό τώρα να σύρεις
και να τον φτάσεις ως το τέρμα
ο θάνατος σαν μουσαφίρης
μεθοκοπάει μόνο με αίμα

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Μην τολμήσεις

"Μην τολμήσεις"
Νέο τραγούδι για την Τουρκική προκλητικότητα εν όψει της 25ης Μαρτίου 2018



Μουσική-ερμηνεία : Νίκος Δρυμούσης
Στίχοι : Νίκος Θεοδωρόπουλος
Από το έργο : "Το Έπος του Αιγαίου"


Στα ψηλά είναι ο Θάνος
δε σηκώνει και πολλά
σε ρηχά νερά ο Πάνος
θα σου κάνει τη ζημιά

Δες πως σκίζει τα ουράνια
ο Βαγγέλης με ορμή
γιο προσμένει από τη Ράνια
και πετάει σαν πουλί

Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
να πατήσεις σε δικό μας χώμα μη σκεφτείς
Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
Πάνω περιμένει ο Ζήσης
κάτω είναι ο Περικλής

Σ' έχει κόψει με το κιάλι
δε σε παίρνει να κρυφτείς
Με το μάτι του Μιχάλη
έχεις μπλέξει θα το δεις

Πρόσεξε με το Μελέτη
πρόσωπο να μη βρεθείς
όρκο έδωσε στην Μπέτυ
να γυρίσει νικητής

Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
να πατήσεις σε δικό μας χώμα μη σκεφτείς
Μην τολμήσεις, Μην τολμήσεις
Πάνω περιμένει ο Ζήσης
κάτω είναι ο Περικλής

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2018

Γρήγορα θα 'ρθει η λευτεριά





Γρήγορα θα 'ρθει η λευτεριά 
Το τραγούδι για την απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών που είναι φυλακισμένοι στην Τουρκία

Μουσική-ερμηνεία: Νίκος Δρυμούσης
Στίχοι: Νίκος Θεοδωρόπουλος
Από το έργο: "Το Έπος του Αιγαίου"
Video editing by Haralampos Theodoropoulos [Dynoharris]

Μη μαραζώνεις μάνα μου
που σε κελί κοιμάμαι
της κάθε μάνας είμαι εγώ
παιδί και δε φοβάμαι
Της κάθε κόρης αδερφός
του κάθε γιου αδέρφι
κάθε πατέρα είμαι γιος
ψηλά η πατρίδα μ' έχει

Κι αν μ' εχουν μάνα στη Τουρκιά
τώρα φυλακισμένο
γρήγορα θα 'ρθει η λευτεριά μανούλα μου
αυτό είναι γραμμένο

Την περηφάνεια μάνα μου
βάστα ψηλά για μένα
μια ηρωΐδα δεν μπορεί
μάτια να 'χει κλαμένα
Στέλνω στον άνεμο γραφή
στον ουρανό χαμπέρι
στο μαύρο φως, γλυκό φιλί
κουράγιο να σου φέρει

Κι αν μ' εχουν μάνα στη Τουρκιά
τώρα φυλακισμένο
γρήγορα θα 'ρθει η λευτεριά μανούλα μου
αυτό είναι γραμμένο

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ

(το επίκαιρο, βραβευμένο ποίημα του Τάσου Λαμπρόπουλου στους πανελλήνιους ποιητικούς αγώνες Δελφών - αγαπητού φίλου και συμμαθητή μου) ...