Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Θαλασσοδαρμένα ιδανικά

Ήρθαν να σε πάρουν μακριά
στείλαν το στερνό για σένα πλοίο
όμως της φωνής σου η χροιά
αντηχάει ζεστά μέσα στο κρύο

Πέρασε η μπάντα το πρωί
κι ένας ήχος έμεινε στ' αφτιά μου
πέρασες και συ σα μουσική
γίγαντας σκυφτός η μοναξιά μου

Φούσκωσαν δυό μέτρα τα νερά
κάρφωσα το βλέμμα μου στην πρύμνη
να ‘τανε η θάλασσα στεριά!
Άχ! και να ‘χε όρια, σα λίμνη

Λύσανε οι κάβοι τελικά
κύματα σε πήραν και λοστρόμοι
Θαλασσοδαρμένα ιδανικά
κι ιδιότροποι, άγραφοι νόμοι...

Τα ηλεκτρολογικά

Είχε χαλασμένα φώτα κι έπεφτε ο γενικός και δεν άνοιγε η πόρτα της εισόδου γενικώς Κι ήθελε εδώ και τώρα να της κάνω επισκευή ήταν...