Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Τα συσσίτια

Περσινό το παντελόνι
με μια τρύπα
Κάθε μέρα ξημερώνει
κι όπως σου είπα,
Μου 'χουν πάρει τη ζωή μου
και πεθαίνω
Στα συσσίτια του Δήμου
επιμένω
Τέλειωσ' ότι 'χα στην άκρη
κι όταν σ' είδα
Ξανακύλησε ένα δάκρυ
αχ! Πατρίδα

Να σταθώ τούτη την ώρα
κι αν γλιτώσω
Εναντίον τους τη χώρα
θˊ αρματώσω!
Μου χουν πάρει τη ζωή μου
και πεθαίνω

Στα συσσίτια του Δήμου
επιμένω

Κάθε μέρα στα συσσίτια 
και άλλοι
καταγράφουνε τα midia 
το χάλι
Μου χουν πάρει τη ζωή μου
και πεθαίνω
Στα συσσίτια του Δήμου
επιμένω
Να ο Φώτης να κι η Άννα 
πλησιάζει
η ζωή είναι πουτάνα 
δεν αλλάζει

Να σταθώ τούτη την ώρα
κι αν γλιτώσω
Εναντίον τους τη χώρα
θˊ αρματώσω
Μου χουν πάρει τη ζωή μου
και πεθαίνω

Στα συσσίτια του Δήμου
επιμένω

Φωτιά

Ακόμα καίει η φωτιά παντού καπνός και στάχτη στις φλόγες ήρωες παιδιά άνιση είναι η μάχη Φωτιά παντού φωτιά που θα μας καίει πια ...