Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Κάτω απ τον Παρθενώνα

Ένα και μισό αιώνα
κάτω απ τον Παρθενώνα
Όθωνος και Αμαλίας
που "την πάτησε" κι ο Δίας
Απροσπέλαστο το κέντρο
δυό φρουροί σε κάθε δέντρο
γέμισες πατρίδα δόλια
εφιάλτες, καρακόλια

Μαύρα μου 'τυχαν μπαστούνια
κι ήμουν απ' τα Τουρκοβούνια
με χαρτιά σημαδεμένα
μου την έπεσαν εμένα
Είχαν Ρήγα κι είχα Ντάμα....
Και σαν Φάντη τον Ομπάμα
μου 'φεραν μες στην Αθήνα
που πεθαίνει απ' την πείνα

Τ' Άγιο, κόλασαν το χώμα
κι έπεσα βαριά στο πιώμα
τζάμπα καρτερώ ένα θάμα
δώδεκα φυλές αντάμα
Σαν στρατόπεδα οι αλάνες
αμανέδες και καμπάνες
τι κι αν "τα 'χα τετρακόσα"
από κύρης, συνιστώσα

Δραπέτης

Αυτό που διάλεξες δεν ξέρω που θα βγει τσιγάρο, γκόμενες και .... μόστρα χάνεσαι νύχτα και γυρίζεις την αυγή με παντηλίκια και μαγκιές...