Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Τα ζητούμενα

Σε κρατούσα απ'το χέρι
και δεν το εκτίμησες
σ' είχα φωτεινό αστέρι
μα γι' αλλού ξεκίνησες

Άλλο δρόμο είχες πάρει
μαύρο δάκρυ στάλαξα
Θάμπωσε και το φεγγάρι
μάτωσε κι η θάλασσα

Έφυγες μακριά από μένα
στα καλά καθούμενα...
κι όσα είχες δεδομένα
γίνανε ......"ζητούμενα"


Νόμιζες αυτά που είχες
πάντα θα σ' ανήκανε
έρωτας, αγάπη, τύχες
ψάχνεις πως χαθήκανε

Ήσουνα στολίδι, φως μου
κι όμως σε πλανέψανε
ψεύτικα καλά του κόσμου
νύχτα σε μαγέψανε

Το σώμα λεύτερο θα ζει

Βγάζει σαν θάνατο, δροσιά το ματωμένο χώμα στο νου δεν έχει χωρεσιά της λησμονιάς το χρώμα Το σώμα λεύτερο θα ζει κι αν από βόλι πέσει τη...