Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Πανσέληνος

Είκοσι οχτώ του Αυγούστου,
βράδυ εννιά Παρασκευής,
ήταν του δικού σου γούστου,
το φεγγάρι για να δεις,
έτσι μου πες.... πως θα 'ρθείς.....

Μου πες θα 'ρθεις κι ήταν ψέμα,
και κοιτούσα το κενό,
παγωμένο μου το βλέμμα,
όμως "έσκασε" το "θέμα",
΄κει ψηλά στον ουρανό,
κι έμεινα να το κοιτώ


Κάπου σίμωσε κι η πούλια,
και δεν έβγαλε μιλιά,
ούτε τα θαλασσοπούλια,
δε μου στείλανε φιλιά,
....είσαι σ' άλλη αγκαλιά....

Απόκοσμη βοή

Το χώμα απότιστο γεμάτο χαρακιές κι εσύ κονσέρβα κι άλλη έβαλες στο ράφι εκεί που ξωτικά ποτά απ' το Μαρακές στοίβαζες χρόνια κι α...