Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Στον ουρανό μια θάλασσα


Ταξίδια στον ορίζοντα
στο κύμα σου ‘χα τάξει
μα πέσαν τα επείγοντα
Και δε γινήκαν πράξη

Ήρθανε τ’ αναπάντεχα
και τ’ όνειρο που ζούσε
τόσοι πολλοί, δεν άντεχα
χτυπούσαν και πονούσε

Το όνειρό μας χάλασα
στα μάτια μας μια θλίψη
στον ουρανό μια θάλασσα
έτοιμη να μας πνίξει

Τον κλέφτη τον παμπόνηρο
θα βρω να τον ρωτήσω
-Δε βρήκε άλλο όνειρο
αυτό πρέπει να σβήσω;

Μα πιο πολύ τα μάτια σου
με νοιάζει πως κοιτάνε
σαν ψάχνεις τα παλάτια σου
κι οι ουρανοί ξεσπάνε

Φωτιά

Ακόμα καίει η φωτιά παντού καπνός και στάχτη στις φλόγες ήρωες παιδιά άνιση είναι η μάχη Φωτιά παντού φωτιά που θα μας καίει πια ...